Bociany i dzieci łączy silna więź
głęboko zakorzeniona w polskiej tradycji. Przypuszczalnie bierze się ona z faktu, że
to właśnie boćki od
wieków podejrzewano o przynoszenie dzieci. Wieloletnia współpraca PTPP "pro
Natura" ze szkołami potwierdza ogromną sympatię jaką darzą bociana białego młodzi
ludzie.
W ramach Programu edukacyjnego "Bocian" ponad 30 000 uczniów z 2500 szkół z
całego kraju obserwuje te ptaki i podejmuje konkretne działania dla zachowania ich gniazd i żerowisk.
Program powstał w 1998 roku jako odpowiedź na rosnące zainteresowanie szkół
aktywną ochroną bocianów białych. Stanowi część ogólnopolskiego Programu Ochrony
Bociana Białego i Jego Siedlisk oraz element międzynarodowej współpracy organizacji z
krajów Europy i północnej Afryki organizowanej przez Fundację "CICONIA".
Od roku 1999 dzięki wsparciu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
projekt rozwija się dynamicznie. Szkoły uczestniczące w programie otrzymują bezpłatne
materiały edukacyjne, które pomagają w realizacji konkretnych zadań terenowych jak i prowadzonych w
klasie. Program cieszy się dużym zainteresowaniem uczniów i nauczycieli, którzy z
ogromnym zaangażowaniem poświęcają boćkom swój czas i wysiłek. Praca ta przynosi
wszystkim dużo radości i satysfakcji dając przy tym konkretne efekty dla ochrony bocianów.
Choć bociany przebywają w Polsce niespełna pół roku (pozostałe miesiące spędzają
na zimowiskach i wędrówce) realizacja programu "Bocian" trwa przez cały rok.
Wraz z wiosennym przylotem bocianów uczniowie rozpoczynają intensywne obserwacje terenowe, trwające
do jesieni. Penetrują okolice swoich miejscowości zdobywając informacje o liczbie
gniazd i efekcie lęgu poszczególnych bocianich par. Dla uzyskania dodatkowych informacji
prowadzą rozmowy z właścicielami posesji, na których znajdują się gniazda.
Obserwują żerowiska, oceniają ich zasobność, określają zagrożenia.
Zgromadzone informacje przesyłane są do PTPP "pro Natura" i dają podstawę do
oceny sytuacji polskiej populacji bociana białego w danym roku. W okresie jesienno-zimowym,
pomimo nieobecności bocianów, młodzi
ludzie podsumowują zgromadzone latem wyniki, starają się o renowację gniazd
zagrożonych (np. umieszczonych na słupie energetycznym, grożących zawaleniem dachu lub
drzewa, zatykających komin). Zwracają się z wnioskiem o naprawę gniazda do zakładów
energetycznych lub urzędów gmin, za pośrednictwem mediów angażują do pomocy lokalne
społeczności. Opiekując się cennymi dla boćków terenami uczniowie rozmawiają z
właścicielami, ukazując wartość i znaczenie bocianich żerowisk, apelują o zaprzestanie
wypalania traw czy ograniczenie stosowania środków chemicznych. Niekiedy starają się o
objęcie wartościowego terenu ochroną prawną w formie użytku ekologicznego.
|
